Recycling!!

Despois dunha semana, volvo á carga!!
Hoxe traivos unha forma de como aprobeitar os xornais vellos que temos pola casa. Para todos aqueles que queirades dar un regalo dunha forma orixinal, ou teñades un comercio (e paciencia, neste caso!) ou simplemente vos gusten as manualidades, esta é unha forma sinxela de sacarlle partido a cantidade de xornais que se tiran ao lixo (entre outras).

Pois comezamos!!

Primeiro reclutar o material:

* 3 follas de xornal vello (as que máis vos gusten)
* 1 barra de pegamento
* cinta métrica
* tesoiras
* un rotulador negro (para marcar)
* unha bolsa de papel das de tenda (para ter un modelo de referencia en canto as medidas)

O seguinte paso e medir o largo e ancho da bolsa escollida (previamente aberta de todo como se ve na imaxe) para mediante unha regla ou a mesma cinta métrica marcar as dimensión no xornal, coa axuda do rotulador. Tamén podedes collela e utilizala como patrón, marcando o contorno. Unha vez que o contorno está marcado, hai que marcar todos os pliegues verticais para saber por onde hai que dobrar. O fondo da bolsa, non é necesario marcalo, xa que cando vaiamos a cerrala xa ides ver por onde se ten que doblar, ademáis lembrade que tedes a bolsa antiga como referencia.

As medidas desta bolsa son 55x35 cm (ancho e largo)

Unha vez que teñades iso listo, hai que pegar as tres follas de xornal coa barra de pegamento, pero ollo!! ide con coidado porque as follas rompen doadamente. Cando xa as teñades pegadas recortades todo o perímetro da bolsa, e de seguido comezades a dobrar, deixando a parte marcada hacia dentro.
Na imaxe de arriba, vedes que a esquerda hai unha liña discontinua que marca unha pequena pestaña, esa pestana é aque vai cerrar a bolsa e vai ir pegada polo interior á outra cara da mesma.
Todas as liñas discontinuas que marquei indican as dobladuras.
Unha vez que fagades as dobladuras, so queda cerrala polo lateral, e rematar o fondo da mesma ou a base. Para iso, fixadevos ben na bolsa modelo veredes que ao dobrar quedan dúas solapas por cada cara da bolsa formando un triángulo, só vos queda dobrar ben e pegar.

Aprobeitei as ásas da bolsa anterior, para poñelas na nova, pero tamén as podedes facer con xornal, só tedes que empregar certa cantidade para que queden consistentes e cola, ou podedes empregar lazos, retais de telas, lá, cordón de cáñamo, etc...

E finalmete, e facendo a dobladura final ( a que plega as bolsas por completo deixandoas planas) o resultado foi este...

Veredes que a min me quedaron as marcas por fóra!! pero cando me decatei xa a tiña rematada!!

Sacando este pequeno detalle, espero que vos guste e que vos animedes á facela!


Ata outro post!!

aburiño!

Día dos mortos

Hoxe estamos na víspera do día de todos os santos, e como sabedes cada cultura ten a súa forma de celebralo. Non sei se en todas todas ocorre este fenómeno cultural, o que sí, e que sen querelo, a sociedade adopta culturas ou costumes doutras. Sen ir máis lonxe, nós (e non só nós) estamos pouco a pouco adoptando a cultura anglosaxona procedente de norteamérica, o chamado Halloween. Esta festa que precede o día de todos os santos, é un fenómeno cultural en toda norteamérica, pero nós, en Galicia tamén temos as nosas tradicións, lendas e costumes que preceden a este día. Supoño que o marketing e o consumo que xera a anglosaxona, levouna a acadar tanta fama, e supoño que tamén porque se dá no país máis influínte do mundo...

as lambetadas para o famoso trick or treat.

Pero non só, en norteamérica se veneran ós mortos. Puiden comprobar na viaxe a México que fixen hai un par de anos, que alí (e moi arraigadamente) se celebra esta festividade, e dunha maneira ben curiosa. Fanse ofrendas de alimentos de toda clase, elaborados, cultivados, etc, adornados altares improvisados cheos de ofrendas e reliquias, e tamén das famosas caveiras mexicanas, tan bonitas! eu trouxen unha algo pequena pero por min houbera traido moitas máis!

foto que saquei por non poder levalas todas :(

exemplo de altar mexicano (esta foto non é miña)

Pero xa dixen que nós temos as nosas crenzas, tradicións e costumes, tanto rituais como culinarias. Hoxe as floristerías non darán abasto (tendo en conta a xa tan famosa crise), porque mañá hai que adornar tumbas, nichos, panteóns e cemiterios. Crisantemos e caraveis serán os protagonistas deste día, e os mortos claro está. E haberá misas e misas (día dos curas tamén claro está! e sen ofenderrrr) onde cada un a súa maneira lembrará ao seu ser querido.
Pero de toda parte triste tamén se saca unha boa, ou doce neste caso. Supoño que todos sabedes o que son  os ósos de santo?? claaaarooo eses doces que veñen unha vez ao ano como veñen as setas e as castañas, ou os ferrero rocher...jajaja, bromas a parte, máis dalgún e dalgunha estaba esperando esta época do ano e probar e remomorar o sabor deste doce.

http://www.crtvg.es/informativos/doces-tipicos-de-todolos-santos-158432#.UJERS29mJYU

É tempo tamén de mouchos, curuxas, sapos e bruxas... así comeza o noso conxuro para preparar a queimada, polo tanto tamén é tempo da mesma! día de mortos, día de santos, magostos, queimadas...o caso é rememorar estas costumes milenarias, porque ben vedes que ao final.... todo son boas costumes!
E claro, falar da queimada é falar de bebida espirituosa, e falar de bebida espirituosa é falar dos licores que temos nesta terra, de café, de oruxo, de herbas, de crema... e de moitos outros máis modernos.

opción de peli para estes días

Que ao final, cada un ten as súas formas de celebrar as cousas....polo que estos só son exemplos máis socializados, pero ao fin trátase de pasalo ben e de celebrar algo. Supoño que me quedaron moitas cousas que nomear e outras que non coñezo.
Pois felizzz día dos mortos, das meigas, de todos os santos, feliz halloween, e o que queirades!!

Aburiño!!

Sweet morning :)

Onte foi un día moi completo, ademáis de xogar ao basket pola tarde co equipo, pola maña fixen unha escapada a praia. Facía frio pero mereceu a pena ir. Sol, dunas, mar, vento....había unha imaxe no ambiente que, a pesar do sol, indicaba que o inverno está ao chegar. Tes esa sensación de que é claramente un día outonal de todo.
Aprobeitamos para sacar algunha foto e dar un longo paseo pola praia.

A verdade e que quero máis días como este, e gústame máis a praia así de deserta no inverno, é totalmente outra cousa que cando a ves no verán. Dende logo é máis virxe, como doutro tempo.
Lume pasouno como o que é, un enanooo de 7 meses, gústabanlle as algas, a escuma do mar....e corría e corría pola area coma unha lebre no monte...era precioso velo :) , está grande e forte, e o pelo...non hai máis que ver ese vermello que ten!! non estaría mal ter esa cor, non credes? cuestións estéticas a parte, creo que lle quedaron, quedaronnos, ganas de volver. :)

Deixovos xa, cunha imaxe do Lume cando era un puppie de dous mesiños.

Aburiño!!

que cousiña era! :)

Cogomelos, castañas e outono

Hai quen dí, que a mellor época do ano é o verán, outros a primavera...pero para min (aínda que con esas dúas tamén son feliz.... :D ) o outono é das estacións máis bonitas, e non tanto por que chove e é a antesala do inverno, senón pola variedade de recursos e oportunidades que ofrece.

Mañá, sairei a "setear" pola mañá, con miña prima e algúns máis, e a parte de intentar facer unha colleita de lepiotas, boletus e níscalos (libro en man!!) espero poder ver outras e coñecer outras, que aínda que non sirvan para comer (que me encantan as setas) por lo menos para retratalas, xa que algunhas, aínda que venenosas, son moi fotoxénicas!!

Estas que saco aquí arriba, son lepiotas  (macrolepiota procera), hai unha clase de lepiota que é tóxica (é máis pequena que a que ensino aquí) entón hai que ter coidado con elas. Unha característica destas é que non teñen unha durabilidade como pode ter a boletus, polo que en canto se recollen hai que comelas en poucas horas, se as deixas un día ou algo máis, xa non valen, porque enseguida se estropean. Por iso estas, creo que non as atopas en conserva ou (creo) no mercado.

Esta de arriba, non sei que clase é, tamén ten unha forma pouco definida... pero pareceume curiosa para retratala, :D

Máis lepiotas

E finalmente, tamén é epoca das castañas (viva!). Esta temporada xa comín unhas poucas asadas, que as collín con miña nai, gordas, grandes, brilantes! Pero sempre hai un convidado non desexado... o amiguiño Verme....este animaliño nace despois de que a mariposa poña na época da floración as larvas ou ovos sobre as flores, e máis adiante voila!! inquilino en Dna. Castaña (ata é bo título para un conto infantil!)

Recoméndovos que para apañar as castañas vos poñades guantes, a razón é obvia, e ademáis a velocidade de "apañe" é maior! jaja. Con guantes de goma (dos de fregar os cacharros) xa é suficiente, e logo para evitar na medida do posible o intruso do que falaba antes, é mellor revisar a castaña mirando se ten algún furadiño, así reduces o número de castañas non desexadas. Mirade que a castaña estea tersa, sempre son mellores, e antes de "papealas".... é preciso deixar as castañas a secar durante 10 días como mínimo, e logo si, a cocer, asar ou a preparalas nos mellores pratos otoñais, guisos, guarnición, postres (siiii postres tamén! un flan por exemplo).
Para rematar, deixovos o sendeiro da entrada da casa onde se criou miña avoa e o seus irmáns.

Saudade! e feliz outono!